Поро увер дене тый декет, калыкем!

Изинек йӧраталме марий калыкем!
Тылат верчын чонем кеч-кунам вургыжеш.
Йодышем тый декет: кӧ кӱштен тыланет
«Юм-павай, утаре» мут ойлаш курымеш?
Кӧ тыйым шочыктен, ачатше кӧ лиеш?
Але тый, шӱмбелем, павай деч шочынат?
«Юмо сакле чоннам, Тый серлагыш мемнан,
Илышнат Тый дечет, порлыкат, рыскалат».

Садлан мый, шӱмбелем, ача семын йоднем:
«Кунам гын пӧртылеш Мыйын йомшо йочам?»
Але тый йот улат, кодынат тулыкеш,
Ӱшане Эргылан да лият тый Ачан!
Юмын Эрге шочын Юмылан чоклалташ,
Турлӧ черым, нужнам тый дечет кораҥдаш.
Шӱмет ден ӱшане, шоналте тый илаш,
Вашкерак тарване язык дечын утлаш!
Юмын Эрге Христос тиде Юмо - кинде,
Кӧ улеш пылышан, каласем: тек колеш!
Шӱмышкет тый пыште: тиде Поро Увер
Ӱшанет гын илет, ӱмыреш колыде!
май 1998 г.

Порекомендуйте произведение вашим друзьям

0
Вы можете оставить комментарий, или ссылку на Ваш сайт.

2 комментария к записи “Поро увер дене тый декет, калыкем!”

  1. RMAU:

    Пайрем эртен… А чоныштет могай шарнымаш кодын, йолташетым вес вашлиймаш годым могай увер дене куандарет? Вуйышто тыгай шонымаш пӧрдеш. Сай уверлан йывыртыде ок лий, вет тидыже кӱлешан пашам шукташ да утларак шке калык нерген возаш, тудын илышыжым ончыкташ ӱжеш.

  2. Журналист – могай о?ай паша. Илыш йыжы?, волгыдо кыша. Т?ня ?мыл – шымлыме арвер, Кечын гае шуко у увер. Телевизор, радио, газет – Шочо тыйын журналист л?мет. Со сандалык мо дене ш?ла – Сера й?кын але возгала. Теве койо яшлыкыште е?, Ужат: тудо Африкыш миен. Чал кундем ден палымым ышта, Кутыренже, ой, кузе мошта. Але перныш кидышке газет: О, могае ныжылге мутет! Мыйынат ш?м-чон ?жеш возаш, Т??алам кагазым леведаш. Улам ?дыр писе да чолга, Вожылдымо, кутырзо, йорга. Ш?мыштемже верланен мурсем, «Пыстылемым» утыр ч?чкыктем. Шочо икте, весе стих почеш, Калык ончык, эрыкыш ?жеш. Кумыл н?лтыш варналтеш т?няш Лудшо-влак ден кылым чак кучаш. Т??алам уверым лы? шараш, Ош кагазыш чон мутем шаваш. Телевизор яшлыкыш пурем. Колыштса! Тендан ден кутырем.

Оставить комментарий